Plan 2000+

Halverwege de jaren vijftig was er sprake van een omslag en werden grootse bouwprojecten niet meer beschouwd als onderdeel van de naoorlogse wederopbouw, maar als investeringen in de toekomst.

Het snel groeiende Rotterdam nam daarin het voortouw. Het college van B&W had aan de directeuren van gemeentewerken, stadsontwikkeling en het havenbedrijf opdracht gegeven een plan te ontwerpen waarop de Noordelijke Delta de komende jaren kon worden ontwikkeld tot een woon- en werkgebied. Dat resulteerde in februari 1969 tot de presentatie van het Plan 2000+, ook bekend als ‘Het Gele Boekje'.

Het was een ingrijpend plan dat bij vrijwel iedereen direct in het verkeerde keelgat schoot. Het meest in het oog springende onderdeel was het volledig vergraven van Voorne en Putten tot uitgestrekt havengebied. De emotionele en afkeurende reactie op dat plan was begrijpelijk. De samenstellers van Plan 2000+ wilden echter dat Voorne-Putten voorlopig gewoon landbouwgebied zou blijven, maar vonden wèl dat er rekening moest worden gehouden met de wensen van toekomstige generaties. De kans bestond dat zij uit economische noodzaak alsnog havens op Voorne-Putten zouden moeten aanleggen, en die toekomstvisie vereiste dat in 1962 al de juiste beslissing werd genomen. Er was op dat moment namelijk sprake van het laten uitgroeien van Hellevoetsluis en Spijkenisse tot steden van respectievelijk 150.000 en 100.000 inwoners. Als die plannen werden uitgevoerd, zou zuidelijke expansie van de haven voor altijd onmogelijk worden. Als alternatief werd door de planologen op Goeree Overflakkee Grevelingenstad ontworpen, die uiteindelijk 500.000 inwoners zou tellen. Een uitgekiend stelsel van metro's zou de inwoners snel bij de industriegebieden brengen. Het centrum van de stad bestond uit een groot park met sportfaciliteiten en ruimte voor evenementen.

De protesten van burgers en politici waren echter zo groot, dat het plan nooit serieus is genomen. Het protest heeft zelfs bijgedragen om de onstuitbare expansiedrift van Rotterdam in te dammen en er kwam meer reflexie over de gevolgen van de voortdurende uitbreiding van de industrie op mens en natuur.